18-07-09

*Gescrhreven door PEter*

Op algemeen verzoek en ook wel een beetje om mijn naam te zuiveren, dit "Geschreven door Peter".  (nu gaan we gegarandeerd door de duizend, Femke) 

Al tijdens het vliegen werden insinuaties gemaakt, als zou ik hebben geslapen, terwijl iedere gedragspsycholoog weet dat het een beproefde methode is om met de ogen lichtjes gesloten een groep te observeren,en dat is tenslotte één van mijn doelstellingen hier (het bijhorende "snoaring noise" is bedoeld om de groep op haar gemak te stellen).  Elke reis in groep begint natuurlijk met het hebben of creëren van een groep.

Vooruit dus maar. De Groep bestaat uit een bont allegaartje en is opgebouwd rond 3 danseressen, die elke gelegenheid te baat nemen om zich te laten fotograferen, 2 would-be reisleiders die met dictatoriale precisie de lijnen uitzetten, een puber met een berenmuts, een aan bijna alles verslaafd Gilleke en 2 ervaren en zeer degelijke kruiers.  Vooral deze laatste hebben het hard te verduren.  Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat zeulen zij met rugzakken en brengen zij ook de camper van de ene naar de andere ligplaats.  Is het trouwens slapen in de auto of rondrijden met je bed ?  (aan de nachtverpleegster te zien, gok ik op het tweede)

De camper wordt hier ook wel RV genoemd, Hervé dus.  Niet moeilijk dat wij nooit beste vrienden zullen worden .  De buitenkant is nochtans veelbelovend, maar éénmaal binnengekomen, lijkt het alsof we op de set van "Honey, I shrunk the camper" zijn terechtgekomen.  Ach, een glaasje wijn brengt dan wel soelaas zeker. Je hebt de keuze; uit een koffietas of een plastic beker L  Gelukkig had ik wat dat betreft de ideale voorbereiding gehad op Werchter (en we hadden dus inderdaad toch onze bonnetjes nog rustig kunnen opdrinken, Silke en oom Bart).  Ook wat het eten betreft trouwens. 

Een zeker Alcatraz-gevoel is hier  nooit ver weg, al waren de criminelen die daar zaten toch van een iets erger kaliber dan de meeste van ons hier in de Groep.  De gevangenen leefden daar ook in cellen van 2 bij 3, en verschillenden onder hen vertelden (zij die het nog konden navertellen) dat je uiteindelijk één wordt met je cel. Er is dus nog hoop, Hervé.

Verder stelt de Groep het goed en heeft zij zich opvallend goed aangepast aan het leven in de US.  Leven zoals de Amerikanen in Amerika is hier geen loze kreet meer.

Geschreven door een tevreden begeleider

yos0500001

07:37 Gepost door femke-van-duyse - in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

hey amerikanen

wie is die duistere figuur op de foto, het lijkt wel een nazaat van Al CAPONE. Schitterende avonturen beleven jullie, maar blijf toch maar voorzichtig

tot binnrnkort
opa en oma

Gepost door: oma en opa | 18-07-09

Ik heb er lang op moeten wachten, maar het is goed vast te stellen dat je het overleeft. Ik zal morgen een glaasje (met de nadruk op glas) drinken bij o en o op jouw (jullie) gezondheid. Als je tips nodig hebt om met gevangenen om te gaan en hoe te overleven in een kleine ruimte, laat je het maar weten, ik heb nog wel wat tips

Gepost door: kc.. | 18-07-09

hoi iederen,blij dat jullie je nebt aangepast aan jullie nieuwe leventje, hier alles ng o.k. we missen jullie wel , groetjes oma

Gepost door: els en co | 19-07-09

Mannenleed Wat een man lij(ei)den kan. Peter doe zo verder. Het is heerlijk om lezen!

Gepost door: Tante Inne | 23-07-09

De commentaren zijn gesloten.