22-07-09

*Dag 17: Antilope Canyon (20 juli)*

Zeven van ons hadden al een vermoeden juris tantum dat we met twee professionele fotografen op stap waren. Het vermoeden werd ondersteund door het feit dat ze vorig jaar (of is het al twee jaar geleden?) een professionele opleiding van toch wel zeker vijf avonden hebben gevolgd. Vandaag is het vermoeden een vermoeden jure et de jure geworden. Oef, gelukkig kan ik aantonen dat Latijn toch wel noodzakelijk is in het leven. In de Antilope Canyon in Page aan het Lake Powel meer hebben ze hun “once in a lifetime” foto’s gemaakt.

 

Deze 20ste juli begon nochtans twijfelachtig. Niet alleen was het de huwelijksverjaardag van één van de twee koppels (by the way, waar blijven die bubbels?), de lucht was voor het eerst sinds lang ook bewolkt. Snikkend warm weliswaar, maar slechts hier en daar een plukje blauw. En die zonneschijn was nochtans cruciaal vandaag. De Antilope Canyon is een zeer smalle en grillige kloof, soms maar een halve meter breed, waarin de inval van het zonlicht tussen 10 en 14 uur een kleurspel geeft dat in de natuur zijn gelijke niet kent. Het ontbreken van zon zou al dat fraais aan onze zintuigen doen voorbijgaan. Vooral de fotografen zaten in zak en as. We vergokten onze dollars er toch maar op (en wat we, op Gilles na natuurlijk, in Las Vegas niet hadden gedaan) dat de zon op het juiste moment zou komen piepen. En kijk, de natuurgoden van de Navajo-indianen waren ons goed gezind. Na een heuse Paris – Dakar – etappe (met zijn allen bovenop een pick-up, drie mijl over een bultig woestijnlandschap tegen een vervaarlijke snelheid) kon de zon volop haar werk doen. Wat ik daar zag; heb ik qua esthetische ervaring in de natuur nog niet meegemaakt. Het spel van zon, zand en stenen geeft een Van Goghiaans impressionistisch kleurpallet, Ik voel het, jullie snakken nu al naar de onweerstaanbare foto’s van onze twee dames. Binnenkort te koop op het internet. Nicolas organissert. Een interne boodschap aan de fiscus: nu je toch de blogs van de zelfstandigen opvolgt, we zullen de inkomsten braaf aangeven. Maar weet wel dat we de royale fooi voor onze Indiaanse gids kreeg -zij inspireerde zovele foto’s- als investeringskost in rekening zullen brengen.

 

De weergoden waren ons in de namiddag minder goed gezind. De eerste geplande activiteit die we moesten cancellen, is de boottocht op Lake Powel geworden. Toen we wilden uitvaren, stak een vervaarlijke thunderstorm op. En aangezien er bij de bende van negen maar drie onvervaarde rechtstreekse afstammelingen van de Frans-Vlaamse piraat Jan Bart zijn, kon de vaart volgens de bange meerderheid van zes (en daarin gevolgd door de verhuurders van de boten) niet doorgaan. We zochten dan maar troost in een sjieke jachtclub bij een frisse en èchte Hoegaerden (met een stukje citroen).

 

Na het bunkeren van nog wat lekkers in de Safe Market van Page, trokken we verder richting Grand Canyon. Dwars door Navajoland. Voor zij die nog iets willen opsteken van deze blog, Navajoland is een gebied ter grootte van de helft van West Virginia en dat zich uitstrekt over delen van Utah, Arizona, New Mexico en Colorado en waar de Indianen een zekere mate van zelfbestuur hebben.

 

Ook nog een interne mededeling voor Philippe van de familie Trap: de spoorweg in Flagstaff langs de Route 66 ligt er nog steeds. We begrijpen nu zeer goed dat je daar moeilijk de slaap kon vatten naast al die bulderende treinen.

 

En nu afwachten wat we (over)morgen gaan beleven in de Grand Canyon.

 

Geschreven door Koen vd

xxx

 

08:19 Gepost door femke-van-duyse - in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Zoals eerder gemeld, is het zeer fijn om jullie blogs te lezen. Het brengt vele herinneringen naar boven... Koen, jullie hebben dat goed onthouden van die spoorlijn! Ik ben benieuwd naar de foto's. De Grand Canyon is inderdaad 'grand', maar hoogstwaarschijnlijk overspoeld door toeristen, dat moet je er maar bijnemen.

Gepost door: familie TRAP | 23-07-09

Hartelijk dank voor jullie kaartje! Ik heb het net ontvangen. De natuur is er inderdaad overweldigend mooi. (een tip voor Nicolas, bio 4de jaar: geef je ogen maar goed de kost)

Gepost door: familie TRAP | 23-07-09

Hallo allemaal,
Ook wij volgen jullie belevenissen in Amerika op de voet.Erg leuk om jullie dagelijkse avonturen te lezen en af en toe een fotoke te zien, zo genieten we mee.
Vandaag is het een regendag in Haasdonk (16 gr ) Tigi wilde veel liever in de garage vertoeven vanmorgen , ze nestelde haar bovenop de hoge zwembaddoos.We hebben haar moeten pakken en buitenzetten .Ocharme ...
Nog een leuke en boeiende reis.Groetjes aan iedereen .

Gepost door: Veerle,Geert,Kevin en Christof | 23-07-09

Proficiat! Van harte proficiat voor de huwelijksverjaardag. 20 jaar dat is nog maar een begin. Hup naar minstens 4 keer zo veel! inderdaad jullie maken ons onwaarschijnlijk nieuwsgierig naar de foto's. Plan maar een avondvoorstelling.

Gepost door: Tante Inne | 23-07-09

De commentaren zijn gesloten.