24-07-09

*Dag 18 : Grand Canyon (21 juli)*

Neen, we zijn niet omgekomen in de Canyons, maar Amerika heeft duidelijk ook nog enkele plaatsen waar de internet verbindingen niet stabiel zijn.  Maar, voor de IT literates, we hebben voor de volgende dagen terug 5 “blokjes” op de wireless.

 

Doch terzake,  Hervé heeft het hard te verduren deze dagen. De trouwe lezer kon mijn relatie met Hervé reeds in vorige literaire bijdragen uitvoerig volgen, maar nu begint hij ook bij buurvrouw keet te schoppen.  Een afgebroken ruitenwisser, een ineengezakte kast en ook de doucheknop laat het ondertussen helemaal afweten.  Don’t push your luck, Hervé. Dat zal buurvrouw niet blij maken.  Gelukkig is buurvrouw van het opgewekte type en kan zelfs, naast de fratsen van Hervé en een nakend onweer, een campground die volledig in renovatie is, haar humeur niet bederven.  Het helpt natuurlijk als je van ’s morgens sympathieke buren tegen het lijf loopt J

 

Onze campground ligt vlakbij de Grand Canyon, dat wil zeggen slechts een kleine 50 miles te rijden. (dat zou zo iets zijn als op ’t Ster gaan camperen om ’s morgens naar de zee te rijden) On the road dus maar richting Canyon.  Aangezien we al menig canyon achter de kiezen hadden, waren de verwachtingen voor de “Grand” hoog gespannen.  Om alvast in het ritme te komen, werd de canyon eerst IMAX-gewijs aanschouwd.  Prachtige beelden vanuit het oogpunt van de eagle en de jaguar, maar volgens critici mogelijks toch gewoon handig gemonteerd.  De groep besloot dus dit staaltje onovertroffen natuur met eigen ogen te gaan aanschouwen.  Dat was echter buiten de weergoden gerekend, want tegen het einde van de film zaten we, hoewel de prognose slechts 20% kans aangaf, volop in een Amerikaanse thunderstorm, de monsoon (eentje waar jullie in België jaloers op zouden zijn), waartegen zelfs het dak van het IMAX theatre niet tegen bestand was.  Autochtone medewerkers verzekerden ons dat dit normaal was voor de tijd van het jaar, en dat tegen 4u het ergste zou over zijn.  (lezers thuis dragen best een 3D brilletje, om het ook allemaal levensecht mee te beleven)

 

Het plaatselijke steakhouse bood beschutting tegen het ergste noodweer, en zou ons ook toelaten om de tijd te overbruggen tot 4pm.  Christel en Geertrui hielden zich onledig met een diepgaande analyse van het Amerikaanse rechtssysteem, en onderwijl genoten Koen, zijn naam wordt hier uitgesproken zoals de bekende filmmakers, de Coen brothers(voor de kwissers, graag  2 titels van deze heren) en ondergetekende van enkele Miller Lites.  Het leven kan soms toch ook gewoon lekker ongecompliceerd zijn.

 

Na 4 uur trokken de onweerswolken inderdaad weg en kon uitvoerig van de Canyon worden genoten, en hij loste de verwachtingen volledig in.  De rapids (nee Gilleke, geen rabbits) in de Colorado (kolkende versnellingen in de rivier) hadden zodanige impact op Geertrui dat zij al gauw een eigen rapid wou creëren.  Je begrijpt dat een “Christianneke” niet ver weg was (1).  We waren dan ook niet al te zeer verwonderd toen we de volgende dag in de plaatselijke krant de opener “Man drove off edge of canyon” lazen.  (neen, er zijn geen foto’s).  Ondertussen maakte Christel op het busje naar één van de Vista Points van een klein dutje van schrijver dezes gebruik om Nederlandse vrienden te maken (ja, het was een free shuttle natuurlijk).  Geertrui moest het plaatsje delen met een Amerikaan, waarvan het niet direct duidelijk was of het er één of 2 waren.

 

Bij één van de laatste stops (Powell Point) zou de sunset over de Canyon te bezichtigen zijn, maar aangezien de groep het niet eens raakte over waar er diende te worden gekeken, werden wat lukrake foto’s genomen in alle richtingen.

Vooraleer de 50 miles terugweg aan te vatten, werd op verzoek van de kinderen nog een bezoek aan de McDo’s gebracht.  (Geertrui hield het voor een keertje, om begrijpelijke reden, eerder bescheiden). 

 

En zo eindigde onze nationale feestdag dag toch nog in stijl. 

Geschreven door PEter

 

 

(1) Een Christianneke is een, ook bij lopers bekend fenomeen, waarbij de darminhoud zich plots en zeer snel een uitweg zoekt zonder toilet in de buurt, genoemd naar een Belgische oma, die deze bijwijlen spectaculaire discipline, eerst uit noodzaak, maar daarna ook als hobby uitoefent.

03:29 Gepost door femke-van-duyse - in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

huwelijksverjaardag een dikke proficiat aan Christel en Peter ,dat is al een hele prestatie . Nog vele zoenen aan iedereen.

Gepost door: tante gudrun | 24-07-09

Kwis Joel (1954) en Ethan (1957) Coen. 2 titles: Raising Arizona en Fargo. By the way : Nationale feestdag ? Vele groeten

Gepost door: Tante Inne | 24-07-09

De commentaren zijn gesloten.