14-07-09

*Dag 8: Op weg naar Las Vegas (11 juli)*

Vandaag een overgangsdag. De rit van Visalia naar Las Vegas werd door onze twee first lady’s wijselijk in twee dagen opgesplitst. Zaterdag van Visalia naar Barstow en de dag nadien van Barstow naar Vegas.

 

Op weg naar Barstow is voor mij voorbehouden als blogdag.

 

Ik moet het toegeven: alles langs de weg is inderdaad bigger dan wat je in Europa ziet: de wijngaarden zijn uitgestrekter dan in de Bourgognestreek, de appelsienenplantages zien er in het Zuiden van Europa net iets bescheidener uit, de Mojave-woestijn lijkt eindeloos. By the way, zij die vorige week donderdag mijn fiscale column in de enige kwaliteitskrant van Vlaanderen hebben gelezen, zullen hebben opgemerkt dat ik aan Frank De Winne en de chef eindredactie van De Standaard de groeten heb gedaan van ergens in de buurt van de Edwards base, alternatieve landingsplaats voor de Space Shuttle. Welnu, dit is niet gelogen. We waren daar en ik heb dan ook echt de groeten gedaan.

 

Veel natuur, maar toch steeds weer met de hand van de mens om de omgeving naar zijn hand te zetten. Een windmolenpark waar dat van Brugge – Zeebrugge klein bier tegen is (en dat van Kruibeke in de buurt van de Hollestraat nog minder). Een zonne-energiecentrale van honderden hectares midden in de woestijn. Neen Bert, de zuster van de kerncentrale van Doel heb ik hier nog niet gezien (dus ook geen Beveren hier met weinig belastingen). Obama kan hier de kaart van de alternatieve energie voluit spelen.

 

Nu we het toch over mijn favoriet Obama hebben, wij horen op de Highway - radio dat maandag de hearings beginnen over de benoeming van Sotomayor als rechter in de Supreme Court. Waarom zo speciaal, hoor ik je denken? Wel, ik ben aan mijn beroep en mijn gezondheid verplicht te zeggen dat dit bewijst dat Obama echt verandering betekent. Hij draagt voor het eerst een Latino – rechter voor, opgegroeid in een sociale woonwijk in de Bronx, dochter van een alleenstaande moeder en notoir diabetes. Change? Yes, we can!  Ook Bart De Wever durft blijkbaar zo een Obamaatjes doen (al is het niet zijn favoriet). Op deze Vlaamse feestdag wens ik Bart De Wever ook proficiat met zijn huwlijk, zijn nieuwe regering en zijn gedurfde nieuwe minister van Voka.

We zijn nu echt de woestijn binnengereden. Wat een tropische wind zeg! Verkoeling brengt die niet. Three Digits – temperaturen, boven de 100° graden ….. Fahrenheit weliswaar. Voor dat we op de KOA campground een frisse duikpartij en een spelletje teambal in het water houden (jongens tegen meisjes, glansrijk gewonnen door de jongesn natuurlijk), hebben we nog een prachtig Wilde Westen mijnstadje bezocht: Caligo. Voor één/derde authentiek, voor twee/derde in zijn oude glorie hersteld, prachtig gelegen tegen een bergwand met het oude mijntreintje dat in de buik van de berg verdwijnt op zoek naar zilver. De straatgevechten tussen de goldseekers komen zo voor je ogen als je door Mainstreet wandelt. Dit moet het Bokrijk van Californië zijn, maar dan toch net iets authentieker.

 

De BBQ op de camping kwam aanvankelijk niet tot nauwelijks op gang, maar met de technische kennis van Peter werd alles in een oogwenk opgelost en konden we tot in de late uurtjes in het donker lekkere stukken Amerikaans rundvlees en kipfilet verorberen. Daar in België ook BBQ – weer? Hier alle dagen, mocht het voor jullie daar een troost zijn.

Morgen naar Las Vegas. Zou ik daar nu eindelijk een trendy T-shirt krijgen? Ik voel het in mijn kleine teen: het wordt: "Shop the Planet".

Geschreven door Koen vd

xxx

Lachen

00:54 Gepost door femke-van-duyse - in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

11-07-09

*dag 7: Een rustig middagje en Sequoia (10 juli)*

Vandaag moesten we niet ver rijden en hadden we de gelegenheid om eens gezellig uit te slapen. Sommigen maakten er dan ook gretig gebruik van om eens te gaan lopen. We namen een rusig ontbijt en vertrokken om elf uur naar Seqouia N.P. Toen we daar aankwamen werd ons al gauw verteld dat we met onze camper niet in de kleine weggetjes konden, dus was er voor ons niet zo veel te zien! Even een kijkje nemen in het bezoekerscentrum, waar ons duidelijk werd gemaakt dat er toch niet echt veel meer te zien was dan in Kings Canyon. Al snel vertrokken we terug naar de camping! Onze privé-fotografes waren er weeral snel bij om aan de kant te stoppen en nog enkele mooie plekjes te fotograferen, zelfs een anti-berenvuilbak ontsnapte hun lens niet! Ook de vele appelsienenbomen waren de moeite waard om even te stoppen.

Onze volgende halte was de supermarkt:”Save Mart”, waar we een voorraad insloegen voor de volgende dagen. Daar vonden we –tot groot genoegen van Peter en Aline- nutellachoco! (bedankt familie TRAP voor deze tip !) ) Omdat het al zo laat was stapten we een McDonalds binnen, we waren toch wel een beetje trots op ons zelf omdat we het hier in Amerika toch al zes dagen hadden uitgehouden zonder fast-food! Na ons bezoekje aan de McDonalds  reden we terug naar de camping waar we een frisse duik in het zwembad namen! Ook mensen van wie we het niet hadden verwacht namen deel aan ons spelletje teambal: de meisjes tegen de jongens! We namen een douche en de ouders (buiten Peter ) begonnen aan het avondeten terwijl de kinderen rustig een boek lazen maar er niet aan ontsnapten de tafel te moeten dekken. De kip met rijst/patatjes heeft heel lekker gesmaakt. Als dessert aten we lekker vers fruit! We babbelden nog even aan de picknicktafel en begaven ons ieder naar onze eigen camper om aan een zalige nachtrust te beginnen! 

Wij wensen tante Inne een heel gelukkige verjaardag van ons allemaal! 

Geschreven door Maaike en Aline

 Xxx

Lachen

 

06:54 Gepost door femke-van-duyse - in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

*Bloopers*

Hallo allemaal,

hier komen de bloopers:

Maaike zei: "Ik wil geen protestant!" Dit moet natuurlijk zijn: "Ik wil geen protest!"

christel zei: "Dat ligt hier vlak vol!" ipv: "Hier vlak voor ligt het vol zeeleeuwen!"

Femke zei: "hoeveel duur is dat!" ipv: "Hoe duur is dat?" 

Gilles zei: kijk daar! preparé to stop! maar in het engels is het prepare to stop!

Nicolas zei: "papa drinkt wijn uit een koffieglas!"

Maaike zei: "haast en sproet!" Maar het is: "Haast en spoed!"

Christel zei: we're going to visit sex or seven parks!

Geschreven door Gilles

xxx

Lachen                                                                                  

06:22 Gepost door femke-van-duyse - in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

10-07-09

*dag 6: Kings Canyon (9 juli)*

Hallo allemaal,

 

Vandaag zijn  we opgestaan rond acht uur, dit was iets later dan gepland. Na het ontbijt en het opruimen van de camper vertrokken we rond twintig voor tien naar the Kings Canyon. Onderweg hielden we weer even halt om te tanken en een eindje verder om vers fruit te kopen.  Na enkele dagen zonder fruit smaakte dit natuurlijk super! Het viel ons op dat de druiven hier op dit moment al rijp zijn. We reden door echt sterk gevarieerde landschappen: bergen, bossen, vlaktes, wijngaarden, fruitbomen en gewone dorpjes. Natuurlijk moesten we ook vandaag eens verkeerd rijden. Gelukkig kwamen we toch rond twintig na één aan in Kings Canyon NP. In de buurt van “Grant Grove Village” vonden we een picknick tafel (eigenlijk behoorde deze bij een vakantiewoning) die we in beslag namen. We aten “weeral” zelfgemaakte hot dogs. Dit is ondertussen wel al onze specialiteit! Terwijl we aten moesten we ons voedsel goed in de gaten houden omdat er wel een kans was dat er beren op af zouden  komen. Een half uurtje later startten we onze wandeling door het bos naar de “General Grant Tree”, de tweede grootste boom van de wereld. Onderweg zagen we Papyrus, Rododendrons, Sequoia’s en gevallen Sequoia’s. De bomen waren echt geweldig. We zijn gewoon door een omgevallen boomstam gelopen! We hoorden daar ook dat er gisteren en vanmorgen al beren waren gesignaleerd. Een fransman liet ons er zelfs een foto van zien.  We wandelden terug en rond half vijf reden we verder richting de canyon. We reden echt door prachtige natuur, op een bepaald moment liep er naast ons een rivier de “Kings River” deze is pas echt wild! We reden door tot aan de “Roaring River” waar we vlug nog naar een kleine maar zeer krachtige waterval gingen kijken.  Er hingen bordjes dat er jaarlijks in deze rivieren mensen verdrinken en toch hadden we zin om er een duik in te nemen! Maar maak jullie maar geen zorgen we hebben dit toch maar niet gedaan! Na dit alles vertrokken we richting onze camping, dit was nog zo’n 80 mijl. 80 mijl aan een gemiddelde snelheid van ongeveer 50 mijl per uur met een camper, dan zou de toch ongeveer een anderhalf uur moeten duren. We hebben er twee uur en veertig minuten over gereden … Net nadat we het park uitgereden waren pakte co-piloot van dienst, Christel, de wegenkaart, en zag dat we zonet de kortste weg naar Visalia gemst hadden. Ze raadde ons aan om rechtsomkeer te maken en via die weg een heel stuk af te snijden. Iedereen hoopte dat we sneller op de camping zouden zijn, en zo ons nog even konden verfrissen in het zwembad van de camping. Verkeerd gedacht dus,,, We zaten nu wel op de kortste weg (in afstand) richting Visalia, maar omdat die weg dwars door de bergen ging waren er elke honderd meter scherpe bochten. We haalden met moete een gemiddelde van 25 MPH, dus zo zou het toch nog een lange tocht worden. Na een uur over die kronkelende bergwegen kregen er al enkelen last van hoofdpijn en misselijkheid.  Toen we om tien voor zeven in het park vertrokken was iedereen ervan overtuigd  dat we voor zonsondergang op onze kampeerplaats zouden staaan, maar nu was dat bijna onmogelijk.  Christel moest verhuizen naar de zetel, en Gilleke werd de nieuwe co-piloot. Met een “kotszakje” in de handen loodste hij de karavaan veilig door de bergen richting de camping. Aangezien we maar om twintig voor  tien op onze bestemming waren, zat een frisse duik in het zwembad er al niet meer in. Iedereen was moe, en niemand had nog echt zin om iets te zoeken voor het avondeten. De hongerigen hebben de restjes van de broden en de toespijs dan maar opgegeten. dit was pas “een goedkoop dagske”. Het was half elf wanneer we eindelijk ons bed in konden. Gelukkig zal het vandaag, met het bezoek aan het “Sequoia Park”, een beetje rustiger worden, want het hoge tempo van de voorbije dagen begint bij sommigen zijn tol te eisen. Gelukkig kunnen de kinderen overdag wat bijslapen terwijl de volwassenen rijden.

Geschreven door Femke en Nicolas

xxx

Lachen

 

19:18 Gepost door femke-van-duyse - in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

*Dag 5: Yosemite (8 juli)*

Hallo allemaal,

 

Na onze eerste nacht in de camper, die bij iedereen best wel is meegevallen, stonden we op rond zeven uur. Veel te vroeg voor in de vakantie, maar we moeten er iets voor over hebben hé! We namen een stevig ontbijt, wasten ons en iets na acht vertrokken we richting Mariposa. De familie Van Oevelen was zo verzot op de camping dat ze bijna met de elektriciteit weg waren!  We reden door een fruitstreek die vooral bekend staat voor kersen en look en we kwamen onder andere plantages van “Dole” en “Delmonte” tegen.  Ietsje verder zagen we het mega groot waterbekken “San Luis”.  Ook de uitgestrekte ranches en farmes vielen ons op. Rond kwart over tien maakten we even een tank- en koffiestop. Hier werden we overvallen door de hitte aangezien de voorbije dagen aan de kust zeker en vast niet al te warm waren. We reden verder en rond één uur kwamen we aan op de KOA camping in Mariposa. We installeerden onze campers en aten gezellig buiten ons zelfgemaakte hot dogs. De zon scheen er zo fel dat we na enkele minuten ons mes al niet meer konden vastpakken. Na de afwas reden we met één camper verder naar Yosemite NP. Bij onze eerste stop zagen we de steile hoge rots “El Capitan”, deze wordt dagelijks door meerdere klimmers beklommen. We dachten dat we er één zagen maar achteraf bleek dit toch een verkeerde interpretatie van Geertrui te zijn. Na 5 minuutjes stappen kwamen we aan de Bruidsluierwaterval. We klommen er op de rotsen om er zo dicht mogelijk bij te geraken en er een beetje afkoeling door het water te vinden. Onze fotografen namen nog even wat foto’s en we wandelden terug. We zagen nog een typische mooie blauwe vogel en ook daar moesten er natuurlijk foto’s van worden genomen. Met een beetje vertraging reden we dan toch verder in de richting van het visitor center. Daar zagen we hoe Yosemite ontstaan is en welke organismen er allemaal terug te vinden zijn. We schrokken wel even bij de gedachte dat er Tarantula’s in het park aanwezig zijn. Van aan het visitor center hadden we een mooi zicht op de “half dome”. We keerden terug naar de parking en kochten onderweg een ijsje en fris drinken. We zagen eekhoorntjes op een afstand van minder dan 20cm, en ja, ook zij werden slachtoffer van de fotografen. We reden verder naar de Yosemite watervallen. Om er dicht bij te geraken moesten we weer even stappen en na de vogel en de eekhoorntjes zagen we hier een nieuw fotomodel, een wild hert! De watervallen waren indrukwekkend! We besloten om stilletjes aan het park te verlaten, het was al 6 uur en het werd al merkbaar frisser. We hielden nog heel even halt op een plaats van waar we de drie broers konden zien (rotsen) en reden terug naar de camping. Rond half acht kwamen we er aan en Maaike, Aline, Gilles en Koen namen nog een duik in het super koude zwembad. Onze buikjes begon nu toch wel te rommelen en we reden naar  Mariposa, een typisch cowboy dorpje, om in een echt cowboy restaurant iets te gaan eten. Er was zelfs een saloon waar men deel kon nemen aan een karaoke. Dit hebben wij toch niet gedaan aangezien we liefst nog even in Amerika zouden blijven. Na het eten reden we terug naar de camping waar we al snel in slaap vielen en konden dromen over de cowboys.

Geschreven door Femke

 

xxx

Lachen

 

18:27 Gepost door femke-van-duyse - in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

09-07-09

* Opschudding*

Wat geboekt stond als een rustig tochtje van Monterey naar Yosemite werd bijna een waar avontuur. Iets na de eerste tankbeurt, met bijhorende koffie, diende de weg te worden verdergezet in oostelijke richting.  Exit 159 zou ons uiteindelijk richting Yosemite brengen.

Door een bestuurdersfout in het eerste rijtuig echter werd deze exit op onfortuinlijke wijze gemist.  Niet veel daarna echter werd deze blunder door een oplettende passagier vastgesteld en bij de eerstvolgende exit werd alras rechtsomkeer gemaakt.  En zo kon het konvooi alsnog zijn tocht verderzetten richting Yosemite en ontsnapten onze helden aan een waar avontuur.

xxxLachen

18:06 Gepost door femke-van-duyse - in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

*Dag 4: Vertrek met de camper (7 juli)*

Hallo allemaal,

Vandaag startte het avontuur pas echt! De tocht met de camper. Er was afgesproken dat de taxi’s naar Oakland camperverhuur ons kwamen halen om half tien aan het hotel, maar ze waren veel te vroeg dus zaten we nog aan het ontbijt in de loungebar! Met haast en spoed brachtten we onze valiezen naar beneden in de taxi. Aangekomen in Oakland kregen we een uitleg die voor de kinderen niet echt interessant was, zij waren meer geïnteresseerd in de camper zelf, dus al snel zaten ze in de ontspanningsruimte te kijken naar de begrafenis van michael jackson.  Ook  kregen we een videovoorstelling die soms hilarische momenten met zich mee bracht. De bagage inladen, nog snel de lakens en stoeltjes meenemen en weg waren we richting Wallmart waar  we de hoogstnodige inkopen gingen doen. Het was er echt grappig! Alles was er typisch Amerikaans, super BIG dus!  Jammer genoeg hadden ze daar geen choco en bruiswater en ook verse groenten en fruit waren nergens te bekennen maar niet te vergeten vonden we er wel een Mc Donalds, maar we zijn er spijtig genoeg niet binnen gestapt. Als we vroegen naar een wegenkaart kregen we als antwoord dat we naar een NOG grotere supermarkt moesten gaan hoewel we hier al bijna verdwaalden. Niet veel later merkte Koen dat hij het eerste stuk naar Wallmart volledig met de handrem op gereden had. We zetten de boodschappen weg, maakten het ons gemakkelijk en vertrokken richting Monterey. Normaal moesten we twee en een haf uur rijden, maar doordat we geen goede kaart hadden en nergens goede kaarten konden vinden, reden we er al snel drie en een half uur over. na vele omwegen en even stoppen om te eten kwamen we toch aan op de camping: Marina Dunes. Koen en Geertrui lieten hun camper al achter op de camping en we  gingen de kust van monterey verkennen met de camper van peter en christel. We namen hiervoor de 17 miles drive. We zagen er zeehonden en zeeleeuwen,vogels en uitgesleten rotsen. In Amerika vindt je reservaten voor indianen maar je vindt er ook voor rijke mensen zoals 17 miles drive, we vonden er grote golfterreinen en reusachtige buitenverblijven! Na de opvallende geheime actie  “fruittella stelen” van Aline en Maaike reden we terug naar de camping waar de miserie kon beginnen. we moesten namelijk de elektriciteit en de waterleiding aansluiten! we waren te vermoeid om nog iets te gaan eten, dus stelden we ons tevreden met een zelfgemaakt eitje. vanuit onze camper konden we elkaar de vaiezen zien uitladen. Deze dag was toch wel een hele verandering maar we zijn er zeker van dat we ons wel rap zullen aanpassen aan het leven in een rijdend huisje 

Geschreven door Aline en Maaike

xxx

Lachen

08:25 Gepost door femke-van-duyse - in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |